اشتراک گذاری:

 

Tacrolimus

 

کاربردهای بالینی:

  پایش غلظت کل تاکرولیموس خون در طی درمان جهت جلوگیری از رد پیوند به خصوص به افرادی که سوبسترایCYP3A4 ، مهارکننده یا القاکننده تجویز می گردد . تعدیل دوز دارو برای بهینه سازی مهار سیستم ایمنی و به حداقل رساندن سمیت دارو.  ارزیابی سازگاری دارو با بدن بیمار.

تفسیر:

اکثر افراد پاسخ مناسبی به درمان با تاکرولیموس در سطوخ خونی ng/ml 15- 5 می دهند. محدوده درمانی مناسب ممکن است با نوع پیوند، پروتکل تست و دستورالعمل ها متفاوت باشد. محدوده درمانی بر پایه زمان نمونه گیری استوار است ( بلافاصله قبل از دوز زمانبندی شده). در سایر زمانها نتایج بالاتری حاصل می شود. در سنجش اختصاصی تاکرولیموس واکنش متقاطع با سیکلوسپورین، متابولیت های سیکلوسپورین، سایرولیموس و متابولیت های سایرولیموس ایجاد نمی شود.

عوامل مداخله گر:

 افزایش پروتئین، بیلی روبین، تری گلیسرید در نتایج تداخل ایجاد می کند.  یکسری از داروها  باعث افزایش کاذب در نتایج تست می گردند که عبارتند از : استامینوفن، آمیکاسین، آزیترومایسین، کاربامازپین، سفازولین، سایمیتیدین، سیکلوسپورین، دیگوکسین، اریترومایسین، فلوکونازول، فروسماید، جنتامایسین، آسیکلوویر، کتوکونازول، لیدوکائین، نیفدیپین، پنی سیلین، پردنیزون، فنوباربیتال، فنی توئین، رانیتیدین، توبرامایسین، سولفومتوکسازول، والپوریک اسید، وارپامیل، گانسیکلوویر و سفتریاکسون.

 

 

 

 

 

 

 

© 2017 تمامی حقوق این وب سایت محفوظ و متعلق به آزمایشگاه گروه رهسا می باشد. | طراحی و اجرا توسط شرکت پیوند طب و نرم افزار