اشتراک گذاری:

 

یافته های طبیعی

سندرم داون

·        ریسک محاسبه شده غربالگری < 1:230 که به صورت ریسک منفی در غربالگری گزارش می شود.

·        ریسک > 1:230 که به صورت ریسک مثبت در غربالگری گزارش می شود.

 

تریزومی 18

·        ریسک محاسبه شده غربالگری < 1:100 که به صورت ریسک منفی در غربالگری گزارش می شود.

·        ریسک > 1:100 که به صورت ریسک مثبت در غربالگری گزارش می شود.

 

 

کاربرد

این آزمون بخشی از غربالگری روتین مادران به منظور تشخیص ناهنجاری های بالقوه جنین است.

 

 

شرح آزمایش

پروتئین – A پلاسمایی وابسته به بارداری (PAAP-A) توسط تروفوبلاست ها در دوران بارداری ساخته و به درون گردش خون مادر آزاد می شود. زنانی که سطح خونی PAAP-A آنان در هفته های 14_8 بارداری پایین است ، در معرض افزایش خطر محدودیت رشد داخل رحمی ، تریزومی 18 یا 21 ، زایمان زود هنگام ، پره اکلامپسی و بدنیا آوردن نوزاد مرده می باشند. این پروتئین در سه ماهه اول یک بارداری طبیعی به سرعت بالا می رود. اما در بارداری های دچار سندرم داون ، سطح سرمی آن نصف بارداری های سالم است. همچنین پایین بودن سطح آن در سرم مادر در سه ماهه اول بارداری در ارتباط با پیامدهای نامطلوب بر جنین از قبیل مرگ داخل رحمی جنین و تاخیر رشد داخل رحمی می باشد.

معمولا این آزمایش را به همراه سایر آزمون های غربالگری مادران باردار انجام می دهند. اغلب غربالگری های مادران در سه ماهه اول شامل اندازه گیری ترانس لوسنسی نوکال ( توسط سونوگرافی که شاخصی موثر برای غربالگری جنین مبتلا به سندرم داون است ) و یک آنالیت در نمونه خون مادر از قبیل گنادوتروپین جفتی انسان یا PAPP-A می باشد. سپس با مجموعه مقدار این آنالیت ها ، مقدار NT و اطلاعات دموگرافیک مادر و با به کار گیری یک مدل ریاضی ، میزان ریسک برآورد می شود. آزمایشگاه برای هر وضعیت بالینی دارای یک حد آستانه مشخص است که طبق آن نتیجه ی هر غربالگری را به صورت مثبت یا منفی گزارش می کند.

نتیجه ی منفی غربالگری نشانگر آن است که ریسک محاسبه شده زیر مقدار سر حد 1:230 برای سندرم داون و 1:100 برای تریزومی 18 است. نتیجه منفی غربالگری تضمینی برای فقدان تریزومی 18 یا سندرم داون نمی باشد. نتایج منفی غربالگری معمولا توجیهی برای ارزیابی های بعدی به دست نمی دهد. چنانچه از مقدار آستانه 1:230 برای پیگیری سندرم داون استفاده می شود ، میزان برایند تشخیصی مجموعه ای متشکل از سن مادر ، پروتئین – A پلاسمایی مربوط به بارداری ، گنادوتروپین جفتی انسان و ترانس لوسنسی نوکال حدود 85% بوده و 10%_5% مثبت کاذب دارد. نتیجه مثبت غربالگری نشان دهنده آن است که مقدار به دست آمده از آستانه بیشتر است. نتیجه مثبت ارزش تشخیصی ندارد و فقط حاکی از آن است که ارزیابی های بعدی باید انجام شود.

PAAP-A در پلاک های آترواسکلروزی ناپایدار وجود دارد و سطح در گردش آن در سندرم های حاد کورونری افزایش نشان می دهد که می تواند بازتابی از ناپایداری پلاک ها باشد. PAAP-A یک شاخص مستقل برای آنژین ناپایدار و انفارکتوس حاد میوکارد ( سکته قلبی ) محسوب می شود. همچنین یک عامل ریسک برای پیش بینی مرگ در پی یک حادثه حاد میوکارد می باشد.

PAAP-A به دو شکل متصل ( به پروتئین باز یک اصلی ائوزینوفیل ) و آزاد وجود دارد. به طور کلی شکل متصل آن پیشگویی دقیق تری از پیامدهای بارداری فراهم می سازد ، در حالی که شکل آزاد آن پیشگویی دقیق تری از بیماری آترواسکلروزی کورونری به دست می دهد.

 

 

عوامل تداخل کننده

همه شاخص های سرمی باید نسبت به وزن مادر اصلاح شوند ( تا اثرات رقتی مادران سنگین وزن تر در نظر گرفته شود ). محاسبه ریسک تخمینی و نتیجه غربالگری وابسته به داشتن اطلاعات دقیق از سن بارداری ، سن مادر و وزن وی است. اطلاعات غیر دقیق می تواند موجب تغییرات چشمگیری در برآورد ریسک گردد.

 

 

روش کار و مراقبت از بیمار

·        ناشتایی : ندارد

·        لوله ی معمول خون : قرمز

·        در صورت مثبت بودن نتایج ، بیمار را در برنامه ریزی برای انجام آزمون های تشخیصی دقیق تر یاری کنید. 

 

نتایج آزمایش و اهمیت بالینی

·        آزمون غربالگری مثبت ( تریزومی 21 ، تریزومی 18 ، نقایص لوله عصبی ، نقایص دیواره شکمی ) : این آزمون فقط شاخصی برای ریسک است و "تشخیصی" نمی باشد و تنها یک آزمایش غربالگری است. در صورت مثبت بودن ، آزمون های تشخیصی بیشتری باید انجام داد.

·        بیماری آترواسکلروزی کرونر : مشاهدات نشان دهنده ی ارتباط پلاک های ناپایدار کرونر با افزایش یافتن سطح PAAP-A می باشد.

 

 

سایر آزمایش های مربوط

·        آزمون غربالگری مادران

·        گنادوتروپین جفتی انسان

·        اولتراسونوگرافی لگن

© 2017 تمامی حقوق این وب سایت محفوظ و متعلق به آزمایشگاه گروه رهسا می باشد. | طراحی و اجرا توسط شرکت پیوند طب و نرم افزار