اشتراک گذاری:

آزمایش chloride خون

Chloride (CI)

آزمایش کلراید خون

 

یافته های طبیعی

بزرگسالان / کهنسالان : mmo1/L 98 _ 106 یا mEq/L 98 _ 106

کودکان : mEq/L 90 _ 110

نوزادان : mEq/L 96 _ 106

نوزادان نارس : mEq/L 95 _ 110

 

مقادیر بحرانی

کمتر از mEq/L 80 یا بیشتر از mEq/L 115

 

کاربرد

این آزمون بخشی از مجموعه یی از آزمایش ها تحت عنوان "آزمون الکترولیت ها" می باشد و به تنهایی اطلاعات چندانی فراهم نمی آورد. با این وجود کلرید به همراه تفسیر سایر الکترولیت ها می تواند نشان دهنده ی تعادل اسید _ باز و وضعیت آب بدن باشد.

 

شرح آزمایش

کلرید ، آنیون اصلی خارج سلولی است. عمل اصلی آن حفظ وضعیت الکتریکی خنثی است . بیشتر به صورت نمک سدیم وجود دارد. کلرید به دنبال سدیم ( کاتیون ) دفع می شود و همراه با مازاد آن جهت تثبیت وضعیت الکتریکی خنثی تجمع می یابد. برای مثال هنگامی که آلدوسترون موجب باز جذب سدیم می شود ، کلرید به منظور خنثی سازی وضعیت الکتریکی سدیم به دنبال آن حرکت می کند. آب نیز به همراه کلرید و سدیم حرکت می کند ، از این رو کلرید نیز بر تعادل آب تاثیر می گذارد. نکته آخر آن که کلرید به عنوان یک بافر در تعادل اسید – باز شرکت می نماید. با افزایش دی اکسید کربن ، بیکربنات باید از فضای داخل سلولی به سوی فضای خارج سلولی حرکت نماید. به منظور حفظ وضعیت الکتریکی خنثی ، کلرید به داخل سلول می رود.

هیپوکلرمی و هیپرکلرمی به ندرت به تنهایی به وجود می آیند و اغلب با تغییر سطح سدیم یا بیکربنات همراه می باشند. علایم و نشانه های هیپوکلرمی عبارتند از : افزایش تحریک پذیری دستگاه عصبی و عضلات ، کاهش عمق تنفس ، کاهش فشار خون و تتانی. علایم و نشانه های هیپرکلرمی عبارتند از : خستگی شدید ، ضعف و تنفس عمیق.

 

 

حتما بخوانید : استرس

 

عوامل تداخل کننده

زیاده روی در تزریق محلول سالین می تواند سبب افزایش سطح کلرید شود.

 

داروهای افزاینده

استازولامید – کلرید آمونیم – آندروژن ها – کلروتیازید – داروهای حاوی کورتیزون – استروژن ها – گوانتیدین – هیدروکلروتیازید – متیل دوپا – داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی

 

داروهای کاهنده

آلدوسترون – بیکربنات ها – کورتیکو استروئید ها – کورتیزون – هیدروکورتیزون – دیورتیک های لوپ – دیورتیک های تیازیدی و تریامترن

 

روش کار و مراقبت از بیمار

ناشتایی : ندارد.

لوله ی معمول خون : قرمز یا سبز

 

افزایش سطح

  • کم آبی : یون های کلرید در خون تغلیظ می گردند.
  •  تزریق زیاد محلول سالین نرمال : میزان ورودی کلرید از میزان خروجی آن بیشتر شده و سطح خونی آن افزایش می یابد.
  • اسیدوز متابولیک
  • اسیدوز توبولر کلیویسندرم کوشینگ
  • اختلال عملکرد کل هیپرپاراتیروئیدی
  • اکلامپسی : دفع ادراری کلرید کاهش می یابد
  • آلکالوز تنفسی : کلرید به جای HCO3 به خارج سلول رانده می شود.

 

کاهش سطح

  • پر آبی بدن
  • سندرم ترشح نامناسب هورمون آنتی دیورتیک : کلرید رقیق می شود
  • نارسایی احتقانی قلب : کلرید نیز به همراه احتباس سدیم افزایش می یابد ، اما به علت زیاد شدن آب کل بدن رقیق می شود
  • استفراغ یا ساکشن دراز مدت معده
  • اسهال مزمن یا فیستول GI که موتد زیادی از آن دفع می شود : غلظت آنیون کلرید در معده و دستگاه GI به علت تولید اسید کلریدریک معدی بالاست.
  • اسیدوز تنفسی مزمن
  • آلکالوز متابولیک : کلرید برای جبران HCO3 ، که برای حفظ PH و خنثی سازی از سلول خارج شده است ، به درون سلول رانده می شود
  • نفریت همراه با دفع نمک
  • بیماری آدیسون
  • درمان با دیورتیک ها
  • هیپوکالمی
  • آلدوسترونیسم : دفع کلرید افزایش می یابد.
  • سوختگی ها : سدیم و کلرید زیادی ممکن است از محل سوختگی شدید دفع شود

 

سایر آزمایش های مربوط

سدیم ، پتاسیم ، بی کربنات

کلرید ادرار


 

✅ با ما در مسیر سلامتی گام بردارید 

 

© 2017 تمامی حقوق این وب سایت محفوظ و متعلق به آزمایشگاه گروه رهسا می باشد. | طراحی و اجرا توسط شرکت پیوند طب و نرم افزار